Design a site like this with
Get started

Pre pilot Project : Street library ,Ahmedabad

We live in a technologically advanced era that is on the verge of being taken over by virtual reality. Our society has grown to believe in and value Artificial Intelligence above Emotional Intelligence. In the process of competing with the world, we have made a shift from rooted practices of knowledge sharing of library searches, seeking out an expert, collaborating with coworkers, and routine table discussions to a one-touch
solution – digital archives. While this might have resulted in advancement, on one hand, we are being disconnected as a society on the other. Reading is a noble and responsible practice. Our growth as individuals is nourished by our thoughts and beliefs, which are predominantly influenced by our choices of primary sources of learning and knowledge-seeking

Share and help our initiative.

Follow us on @thinking_tree_tt

Write us :

Art of Gujarat

Mosaic is the decorative art of creating pictures and patterns on a surface by setting
small coloured pieces of glass, marble or other materials of choice. Working on the same lines, the Karigari Studio offers an exquisite range of home decor products that will add a splash of colour to your place instantly and is also engaged in teaching you the mosaic art. Based out of Ahmedabad, India, they have the premium quality materials from the trusted vendors. The delightful range includes glass mosaic and wooden mosaic that will adorn the empty or other areas of your otherwise boring space.

‘My out of the box approach, fresh concepts, visual designs and the desire to add an interesting touch to mundane aspects of life is what drives me to create unique every day. What sets me apart from others lies in the customization factor. I believe that mosaic artwork is one of a kind which can be justified by their fascinating shapes, colours and complexities.
Welcome to the world of mosaic art!

An engineer turned by mosaic artist, I have been passionate about designing and always felt the need to have something of my own. It’s been around 4 years since I embarked on this beautiful journey and there has been no looking back since then.

“ અમે ગુજરાતી ”

Ever travelled through Gujarat and wondered what is the most amazing thing about Gujarat and Gujaratis?

the sweet people of Gujarat and the Gujarati language amazes me as in how a single language can have so many variations from slangs to accents. There is this Gujarati proverb which says that, ‘Baar gaav ae boli badlay’, this means that the language changes after every 12 kms in this region. The same language is twisted a bit as per the local comfort and a personal touch is added to it by every individual.

Gujarat is divided into three geographic regions: Kutch, Kathiyawad peninsula and mainland Gujarat. The variation of language can be seen in all of these regions. In the region of Kutch, there are Kutchi speaking people. This language is a combination of Sindhi and Gujarati language. In the regions of Kathiyawad, which is popularly known as Saurashtra, the language becomes even more friendly and welcoming. As Gujarati language developed in different regions, many other influences affected the written and spoken delivery of language. The traditional dialect is believed to be spoken in the regions around Ahmedabad and Baroda. Some of the popular dialects are Surati, Khakari, Kharwa, Kathiyawadi, Mehoni, Parsi – a version spoken by the Parsis who migrated to Gujarat from Iran and this version can be considered closest to the Surati version, East African Gujarati.

The coastal Gujarat that is the Kathiawar peninsula and regions like Surat, Navsari of South Gujarat are more cosmopolitan compared to the interior regions. These regions were amendable to cross cultural influences and there was a huge impact of traditions which came along with the people as they migrated to these regions for trade and employment. This migration brought people speaking languages other than Gujarati.  

Coastal communities

The coast is ‘not the end of the world’, rather it is initiation. The sea unites the regions with the movement of the seafaring population : traders, sailors, sufi and migrants exploring merchandise and destinations. The Gujarati seafarers were tandels, nakhudas, khalasis and others, who belonged to both Hindu or Muslim communities. They followed independent or joint rituals and spoke the same language. While the men of the house were away on their sea journeys, the women managed the household, community transactions and sometimes engaged in arts and crafts. Their routine also involved mending fishnets along with cleaning and drying the fishes.

The fishermen were divided into Kharwas, Bhadelas, Miyanas and Waghers. These communities were earlier engaged in piracy, but abandoned it and became sailors. The Kharwas are of three ethnic groups- Rajputs, Kolis and Muslims. They are found around Veraval, Mangrol and Porbandar. The Koli Kharwa are the descendents of the pirates who were active on the coast of Saurashtra. While the Wagher community have both Hindus and Muslims, the Hindu Waghers do not eat food prepared by their Muslim counterparts. However, they gladly marry their daughters off to Muslim Waghers, accepting heavy monetary benifits in return.

A tale of Emotions

શેડ્સ ઓફ પિડિયા- લાગણીઓનો દડિયો પ્રકિણ ૧૯: “ADAM” (ધ્રવુ નો એક અલૌડકક તાિો) 

અમુક િાતો તમાિી િેસ્ટીનીમાાં ઈશ્વિે કોતિેલી હોય છે. 

જે બદલવી અશક્ય છે. 

સપ્ટેમ્બર 2018, 

આખી હોસ્સ્િટલમાાં બીમાિીની સીઝન  પ ૂિબહાિમાાં ચાલી િહી હતી.

વૉિડની બહાિ હાઉસફુલ નુાં બોિડ લગાવી  દઈએ એવી મનમાાં ઈચ્છા થઈ જતી. વૉિડમાાં જયાાં િણ િગ મ ૂકો જાણે કે  બીમાિીઓ તમાિો ભિિો લેવા તૈયાિ થઈને  જ બેઠી હોય, 

દુુઃખ પસવાય બીજુાંકાંઈ જ દેખાય નહીં . 

કાને િિતી નાના ભ ૂલકાઓની એ ચીસો, ખિેખિ હૃદય કાંિાવનાિી હતી. 

એ જ ટાઈમ માાં એિપમટ થયેલા બે બચ્ચા..! એકનુાં નામ ધ્રવુ અનેબીજો આલોક.

ધ્રવુ માિાં ચાિ વર્ડનો હતો અનેઆલોક િાચાં મડહનાનો. 

બ ાંનેના એિપમશન વખતની એક જ કમ્િલેન, િાણી જેવા ઝાિા કે િાયેડિયા.. 

અમનેએમ હતુાં કેપસમ્િલ િાયેડિયાનો કેસ છે , 

બે ડદવસમાાં તો બ ાંને ડિસ્ચાર્જ િણ થઈ જશે.. 

બ ાંનેના ઇન્વેસ્સ્ટગેશન િણ નોમડલ હતા. િબલ ઇમર્જન્સી િછીનો સોમવાિ હતો. તેની

િાઉન્િમાાં અચાનક જ ધ્રવુ નેકન્વલ્સન (ખેંચ) ચાલુથઈ ગયા.. 

મેડિકલ ભાર્ામાાં તેને જી.ટી.સી.સ. કન્વલ્સન  કહેવાય. 

બહુજ ભાિે તાવ જલ્દીથી ઓછો ના કિવામાાં આવે તો બચ્ચાને ખેંચ આવી શકે છે, 

કેટલાય બચ્ચા આ િીતે ખેંચ આવી હોય તેમ  જોયેલા છે અને સફળતાપ ૂવડક ટ્રીટ કિીને  ડિસ્ચાર્જ કિેલા છે. 

ખેંચના બીજા કાિણ રૂલ આઉટ કિવા માટે  કેલ્લ્શયમ ની તિાસ િણ મોકલવામાાં આવી. તે િણ નોમડલ …

આટલા પ્રોફયસુ િાયેડિયામાાં ઇલેક્ટ્ટ્રોલાઇટ ઇમ્બેલેન્સ થઈ શકે, 

તેના લીધે િણ કન્વલ્સન આવે, 

એટલા માટે સોડિયમ િોટેપશયમ ની તિાસ  િણ મોકલાવી.. 

તે ડિિોટડ િણ નોમડલ આવ્યા.. 

સગા ખેંચ આવવાના લીધે થોિીક ટોસ્ક્ટ્સસીટી  િિ ઉતિી આવ્યા હતા. 

િણ ધ્રવુ ના િપ્િા એકદમ શાપાંતથી અમાિી દિેક વાતને સાાંભળતા અને સમજતા હતા.

એકદમ કો-ઓિિેટીવ.. 

11:00 વાગેિાતેહુાં માિી કેઝયલ્ુટી ઓિીિી જોઈને વૉિડમાાં િાછો આવ્યો, 

“િેલો કન્વલ્સ થયો યાિ, 

અઘિો ડદવસ જઈ િહ્યો છે આજે…” માિા કલીગેઆવતાવાં ેંત જ કીધ.ુાં. 

“કોણ, ધ્રવુ ફિીથી કન્વલ્સ થયો? ” મેંઅધીિાઈથી પછૂ ્.ુાં. 

“ના લ્યા, િેલો આલોક…!”

માિા કલીગેમનેકહ્.ુાં 

“કેમ આજે િાયેડિયા વાળા આટલા કન્વલ્સ  માિે છે..?” 

હુાં શોકમાાં હતો.. 

“ખબિ નઈ લા, કાંઈક મોટો લોચો લાગે  છે…” 

માિા કલીગેકીધ.ુાં.. 

“આિણા ધ્રવુ ની જેમ તાવ સાથેજ આવ્યા કન્વલ્સન??” 

મેંપછૂ ્ુાં …

“હા આમ તો એવુાં જ. 

િણ યાિ એવો કાંઈ હાઈ ગ્રેિ ડફવિ નોય.. અનેઆનુાં િણ બધુાં જ વકડ અિ, બધા જ ડિિોટડ નોમડલ જ આવે છે…!” 

માિા કલીગેકીધ.ુાં..! 

“અનેધ્રવુ નેકેવુાં છે..?” 

મેપછૂ ્.ુાં. 

“ધ્રવુ આમતો સાિો છેિણ બહુજ ઢીલો િિયો છે….!

ભાઈ જોતો િહેજે બ ાંનેને..! ” 

માિા કલીગેમનેડકધ.ુાં. 

“અમાિા યપુનટ નો ઇપતહાસ છે, અમાિી ઇમર્જન્સી િહેલાની નાઈટ કદી સાિી નથી  હોતી, 

કોઈક લોચો તો થાય જ…!!” 

આગલા ડદવસની સન્િેની ઇમર્જન્સીનો થાક, સોમવાિની આવી અગિી નાઈટ અને બીજા  ડદવસે તો ઇમર્જન્સી સ્વાગત માટે ઊભી જ  હતી..”

આવા હતાશ પવચાિો સાથેહુાં ધ્રવુ િાસેગયો, “તે મને જોઈ િહ્યો હતો એકીટશે.. 

તેનો લકુ મનેથોિો એબનૉમડલ લાગ્યો. વહાલથી તેને માિા ખોળામાાં લઈને તેના  કાનમાાં ધીમેથી કહ્,ુાં 

“બેટા કેમ આમ િિયો છે…? 

શુાં થયુતને…?” 

કોઇ જ ડિસિોન્સ સામેથી નતો..

“બહને જી યેબોલતા હૈકુછ આિસેકે નહીં..?” 

મેએની મમ્મીનેપછૂ ્ુાં .. 

“હા સિ વેસેતો ખેલતા િહતે ા હૈ, આજ કુછ સસ્ુત લગ િહા હૈ…!”એની મમ્મીએ ડકધ.ુાં 

ધ્રવુ નેએની મમ્મીના ખોળામાાં આિીનેહુાં આલોકને જોવા ગયો.. 

“આલોક શાાંપતથી સ ૂતો હતો.. 

મોનીટિમાાં માાં 99 ઑસ્ક્ટ્સજનનુસેચ્યિુેશન અને હાટડ િેટ 140 હતા…!”

એકદમ સ્ટેબલ. 

િાતે1:00 વાગેસીટી ઓલનુાં કામ િતાવીને હુાં અમાિા િૉક્ટ્ટિ રૂમમાાં ગયો..! 

15 પમપનટની અંદિ માિી એક કલીગ મને  બોલાવા આવી, 

“જલ્દી આવ, આલોક ફિીથી કન્વલ્સ થાય  છે…!! ” 

હુાં દોિીનેબહાિ ગયો.. 

કન્વલ્સનની સાથેખતિનાક ટ્પવસ્ટ મળય.ુાં.

આલોકના બ ાંને હાથની પવગો આઉટ થઈ ચ ૂકી  હતી.. 

એકદમ ચબી એવુાં જાિીયુબચ્ચુઆલોક, નવી પવગો નાખવી જાય તેની પનયિ ટુ ઈમ્િોપસબલ હતી.. 

ફટાફટ બચ્ચાને પવગો રૂમમાાં લઈ ગયા. ઓસ્ક્ટ્સજન સ્ટાટડ કિવામાાં આવ્યો. 

પમિાઝ સ્પ્રે આિવાના લીધે કન્વલ્સનતો  ઓછા થઈ ગયા હતા, િણ ઈન્ટિા કેથ  નાખવી જરૂિી હતી. 

તેનાખવાના પ્રયાસો ચાલુકિવામાાં આવ્યા.

િણ પનષ્ફળતા જ હાથ લાગી. 

જોતજોતામાાં િાતના સવા બે થયા. આટલા કલાકોના પ્રયાસો િછી હુાં અનેમાિી કલીગ િિસેવે િેબઝેબ એ સોય નાખવાના  નાનકિા રૂમમાાં ઉભા હતા. 

અચાનક બાજુના વોિડમાથાં ી માિી બીજી એક કલીગ અને સામેના િીિીયાના વોિડમાાંથી  માિો બીજો એક કલીગ આવ્યા.. 

હવે ચાિ લોકો સોય નાખવાના કાયડમાાં  જોિાયા હતા.

“હે ભગવાન આની ઈન્ટ્રા કેથ આવી જાય..” બસ એક જ િટણ બધાના મનમાાં હત.ુાં 

મહાપ્રયાસે એક ઈન્ટ્રા કેથ હાથમાાં અને બીજી  િગમાાં નાખવામાાં સફળતા મળી. 

ખેંચના ઈન્જેક્ટ્શન શરૂ કિવામાાં આવ્યા. ઈન્ટ્રા કેથ નાખવાની ખશુ ી હજી માિાં થઈ હતી તયાાં અમને ધ્રાસકો આિતા આલોક િાછો  ખેંચાવાનો શરૂ થયો.

ખેંચના તમામ ભાિે ઈન્જેક્ટ્શન જેમ કે  ઈપ્ટોઈન, વાલિેિીન , લેવીપ્રીલ લોિ કિવા  છતાાં િણ ખેંચ બ ાંધ જ ના થઈ. 

જોત જોતામાાં સવાિના ૪ વાગી ગયા. આલોકનુકેલ્લ્શયમ નોમડલ હતુિણ ખેંચની દવાની ઈફેક્ટ્ટ વધાિવા માટેકેલ્લ્શયમ વધાિે જરૂિી હત,ુ 

કેલ્લ્શયમ ને લોિ કિવામાાં આવ્ય,ુાં 


મહાપ્રયાસે ખેંચ ઓછી થઈ.. 

આલોક ૧૦ વર્ડના લગ્ન બાદ આવેલુાં િહલેુ બાળક હત.ુાં

અનેક માનતાઓ િછી અવતિેલો આ જીવ  હતો. 

પિિીયાટ્રીક આઈ.સી.ય.ુની બહાિ ડદવાલ િિ માતાજીનો ફોટો ટીંગાિેલો હતો. 

આલોકની ટ્રીટમેન્ટ અંદિ આઈ.સી.ય.ુમાાં ચાલતી હતી અને તેની મમ્મી બહાિ એક  ધ્યાને પ્રાથના કિી િહી હતી. 

આલોકની બાજુમાાં તેની દાદી બેઠી હતી, એમણેમનેપછૂ ય,ુાં 

“દસ્ત કી તકલીફ મે બચ્ચાાં ઈતના કેસે  બબગિ ગયા? ” 


“માજી, ઈન્ફેક્ટ્શન પિૂા ડદમાગમેંફેલ ગયા હ,ે ઈસબલયે યે બખિંચ બચ્ચે કો આ િહી હે, અગિ  ઈસસે ભી બખિંચ ના રૂકીતો સાાંસ દેને વાલે  બિે મશીન િિ બચ્ચેકો િખના િિેગા ઔિ  એક બાિ બચ્ચા મશીન િિ ગયા તો વાિસ  બચા િાના કાફી મસ્ુકકલ હોગા…! ” 

માજી પનસાસા સાથે બોલ્યો, 

“જીતની હો સકે ઉતને કોપશશ કિો, ઈસકો અગિ કુછ હો ગયા તો, 

બહાિ બેઠી ઉસકી મા મિ જાયેગી સાહેબ..!” માજીના શબ્દો ડદલ માાં વાગ્યા હતા,

એક સાથે બે જીંદગી બચાવવાની વાત હતી.. 

હજી આ સ ાંઘર્ડ પ ૂણડ થવાની તૈયાિી િિ હતો  તયાાં ધ્રવુ સવાિે૫ વાગેખેંચાવાનો શરૂ થયો. આલોકની માફક ધ્રવુ નેિણ તમામ ખેંચની દવાઓ અનેબ્રહ્માસ્ત્ર કેલ્લ્શયમ નસોમાાં ગયુ તયાિેમાાંિ તેની ખેંચ અટકી. 

સવાિના ૮ ક્યાિે વાગ્યા કાંઈ સમજ જ ના  િિી..

થાકના લીધેશિીિમાાં તાકાત બબલકુલ જાણે બચી જ ન હતી અને નવી ઈમિજન્સીનો  મ ાંગળવાિ અમાિી સામે ઉભો હતો. 

બ ાંને બચ્ચા ના કમિના ભાગમાાંથી િાણીની  તિાસ મોકલવામાાં આવી િણ એ નોમડલ  આવી કિવામાાં, 

હવે કાિણ િકિવા માટે અમાિી િાસે  એમ.આિ.આઈ( M.R.I.) છેલ્લો પવકલ્િ હતો. ડિિોટડ કિાવવામાાં આવ્યો, 

બનાં ેના ડિિોટડમાાં એક જ પનદાન હતુઅનેતે ઘણુશોડકિંગ હત.ુાં

ADAM sydrome પનદાન થય.ુાં 

(એક્યટુ ડિસેપમનેટેિ ઈનકેફોમાયલાયડટસ પસન્રોમ) 

ઇમ્યપુનટી ,એટલેિોગ પ્રપતકાિક શસ્ક્ટ્ત. જે બીમાિીઓ સામે પ્રોટેક્ટ્ટ કિવા માટે ઈશ્વિે  આિણને આિેલી છે, 

િણ કોઈ અગમ્ય કાિણોથી જયાિે આ  ઇમ્યપુનટી િોતાના શિીિ િિ હુમલો કિી દે તો તેનેઓટો ઇમ્યનુ ડિસીઝ નુાં સર્જન થયુાં કહેવાય. 

આ બ ાંને બચ્ચામાાં િાયેડિયા માટે જવાબદાિ  બેક્ટ્ટેિીયા કે વાઈિસના લીધે જે એસ્ન્ટબોિીઝ 

ડિએટ થયા હતા તેઓટોઈમ્યપુનટી માટે જવાબદાિ હતા, 

અને જેના િડિણામે મગજ િિ આ બ ાંને  બચ્ચાઓને અસિ િહોંચી અને આટલી  ગ ાંભીિ ખેંચ આવી. 

“બીમાિીનુાં પ્રોગ્નોસીસ વધાિેસારાંુનથી,” અમાિા ન્યિુોપિડિયાડટ્રકયન સિે જણાવ્ય.ુાં. 

િણ અમે કોઈ હાિ માનવા તૈયાિ ન હતા. પમથાઈલપ્રેિનીસોલોનના (સ્સ્ટિોઇિ)  િાવિફુલ ઇન્જેક્ટ્શન શરૂ કિવામાાં આવ્યા,

હાયિ એસ્ન્ટબાયોડટક િણ શરૂ થઈ કદાચ આ  બધી વસ્તુજોિેએક જ વસ્તુહતી જે આ બ ાંનેને બચાવવા માટે કામની હતી, તે હતો  તેમના મા-બાિનો સિોટડ. 

હમેશા હસતા મોઢે તેઓ મળતા, 

અમાિા િણ સો ટકા િિ ભિોસો િાખતા, િાતેલેટ સધુ ી ધ્રવુ ના િપ્િા અમનેધ્રવુ ના જુના પવિીયો બતાવતા.. 

આવો હસતો િમતો ધ્રવુ ફિી એમનેમળશેકે કેમ એનો જવાબ અમાિી િાસે નહોતો..

ધ્રવુ ની મમ્મીના િોજ તેના કાન જોિેફોન િાખી, 

સોંગ વગાિતી.. 

ધ્રવુ નો િેકોિડ કિેલો અવાજ તેનેસભાં ળાવતી. ધ્રવુ એકીટશેજોઈ િહતે ો.. 

સ્માઈલ િણ ના આિે, 

આંખોની કોઈ મમુેન્ટ નહીં, 

બસ એકદમ સ્સ્થિ….! 

૨૧ ડદવસની મહેનત િાંગ લાવી હતી..

ધ્રવુ ની મવુ મેન્ટ સ્ટાટડ થઈ હતી અને આલોકની સ્માઈલ િાછી આવી હતી. 

ધ્રવુ ઈમ્રવુ થયો હતો િણ િહલે ાાં જેવો નહીં.. 

ફેપમલીનો સિોટડ અનેિેિેન્ટસનો િોબઝડટવ એડટટયિુ, ઘિના વાતાવિણમાાં િોતાના ઓળખતા લોકોનો પ્રેમ અનેદુઆ બધુાં જ દવા ઉિિ કેટલુાં હાવી છેએનો પિુાવો અમને એક મડહના િછી મળયો.. 

ધ્રવુ િાછો આવ્યો,

િોતાના િગેથી દોિીને આવ્યો, 

એજ તેની િહેલાની સ્માઈલ અને કલિવ  સાથે.. 

લાઈફની બહુજ યાદગાિ ક્ષણોમાનાં ી એક તે ક્ષણ હતી. 

અમાિી દવાના લીધે એની બીમારીમાં  ચોક્કસ ફેરિયો હતો િણ જે દુઃખદાયી ઘા અને કોમળ આતમા ઉિિ િિયા હતા તે એના  િેિેન્્સના લાગણીસભિ ઉષ્માના લીધે રૂજાઈ  ગયા

માિા એક પસપ નયિ કન્સલ્ટન્ટની એક વાત  મને બહુ જ સાચી લાગે છે, 

તેઓ કહે છે કે, 

“બબમાિી એક સાથે ૩ દિવાજા કોતિે છે, બોિી, માઈન્િ અને સોલ..! 

દવાઓ ખાલી શિીિ સારુકિી શકાશેિણ જયાાં સધુ ી બાળકનું કોમળ મન અને સોલ(આત્મા) એ બબમાિી થી મક્ટ્ુત નહ થાય ત્યાં સધુ ી એક બાળક સાજુ નઈ થાય…! ” 

આલોક એ સ્માઈલ મને હંમેશા યાદ રહેશે,

એ ધ્રવુ નોઅલૌડકક તાિો માિા ડદલમાાં હમાં ેશા ચચમકતો િહેશે…!! ” 

િૉ. હેરત ઉદાવત.

Dhal ni Pol

Culture of pol,

From a pleasant place, 

To a beautiful time, 

With a cup of tea in chowk, Hope is spread everywhere, 

With cows aside in street, worship is everywhere, 

With women washing clothes and utensils in chowkdi, gossiping is everywhere, With old people sharing experiences at otla, knowledge is everywhere, With birds cheeping in chabutro, value is everywhere, 

With children playing at otla, happiness is everywhere, 

With people praying in deraser, belief is everywhere, 

With people standing in queue for water in khadki, discipline is everywhere, With celebrating festivals together in chowk, joy is everywhere, Wity running in narrow khadki, fun is everywhere, 

With playing with parents in khadki, laughter is everywhere, With playing Garba, unity is everywhere, 

With french haveli, preservation and art is everywhere, 

With chaos in itself, individuality is everywhere, 

And this everywhere is “Dhal Ni Pol”

Religion and Coast

Religion has become an important part of the coastal landscape. As the folklore suggests, Gods and Goddesses, Saints or ‘Pirs’ of the sea who, through their spiritual powers have saved the ships and crew from the disasters of the sea. On the coast, religion has to do with customs to ensure safe voyages, or a large catch or a favorable monsoon so that fishing could resume. Many Hindu and Muslim shrines are found in the port towns of Gujarat. Thus the ports not only act as nodes for movement of commodities and capital but also are cultural nodes.

The influence of the sea has always inspired religiosity. This shows the faith of the seafaring communities upon which various rituals and traditions are found. The coastal people considered the sea as a divine and spiritual space where the Gods reside. Humans have always feared the unknown, especially the sea and that is why they seek to overcome this fear through such reverence. In this respect, an important tradition is the observance of the ‘ Dariyai navu varsh’ or Maritime New Year for setting out to sea.¹ This not only provided spiritual foundations to shipping and ship building but also inculcated a sense of security during the voyages. 

Donny Island

First time at Sea

It was November of 2012, the winter had just set in and it was time for a long due visit to the Dunny islands. I was thrilled to be on this tiny island with my family. We travelled from Ahmedabad to Bet Dwarka via Dwarka and an exciting ferry ride further was to land us at the island. 

The first sight of the sea at the ferry station took everyone’s breath away. We were going to sail in the unknown waters for the first time. The stirring adventure began with the ride. Our hair dancing with joy in the air, our scarfs trying to escape and our smile beheld. 

On reaching the Island, my sister and I couldn’t contain our excitement any further and ran towards the beach on the other side. Just as we were to step into the water, the instructor signalled for everyone to assemble. Keeping aside the disappointment of interruption, we went up to take note of the safety instructions and living arrangements for the trip. For the entire duration, my attention was caught by the sound of the waves hitting the shore as I stood there, captivated by the ecstatic beauty of nature.

As soon as the instructor freed us, we raced again towards the water. Running barefoot, the first touch of the wet soil gave me butterflies and I slowed down, letting the soil titillate me and when the first wave of water hit my feet, the experience was ecstatic! I felt goosebumps all over my body. The cold pebbles under my feet were tickling, the chilled waves of water were washing my feet, the cool breeze combined with warm morning sunlight brushed my face, setting my hair free in the air. Right that moment, I wished the time froze.


A night in time,
As our lives entangled in city glow,
With our mobile screens, laptops, and social brag,
With our vigorous lives, anxiety, and outrage.
Being an old soul heart,
I rescue from the tangible jungle to unveil a place,
An impression bound forever,
Full of darkness,
Deserted lands,
A quest with pizza and cigarettes,
A stillness of music,
Where breeze could be heard,
Stars tickled, 

Silence comprehended,
Feeling fragile and empty,
I look at the sky,
Full of twinkling stars,
Dancing, crawling, jumping, running,
In the shadow of a silhouette,
In the blinking of glimmers,
Howling and whining,
To just pause and feel what you feel,
To lose yourself in the chaos of infinity,
Touching the moment,
With stardust,

To stare endlessness…



We start as a seed in the soil we are sowed,

and absorb all the nutrients that help us sprout.

Breaking out of the shell, rising tall,

spreading the root wide to tightly hold the soil.

The firmness of the grip dictates how we thrive 

to withstand the sun, rain, wind and tides.

Deeper the roots, stronger is the tree. The process of growing and our roots intact determine the firmness which aids growth and paves way for others to grow and prosper.

Somasar, a small village in the Wadhwan district is a place which humbles you. The people there are mostly either farmers or they make Patola. And to see how they have modernized themselves yet stay true to their roots is what makes the place worth saving in my memory. Some places and settings we experience let us become a bit more than what we are! More aware, more humble, more spirited and more rooted. As a traveler, this is all I strive for!  

For more details:

Instagram : thinking_tree_tt

Email id :